بمدرسه آمذه بوذ گويذ مسئله « 1 » بذ گفت ، و ازين عجبتر آنست كه در ايمّهء دين كبار زبان گفتار دراز مىكنند و در امام اعظم بوحنيفهء كوفى رضى اللّه عنه سخن ميگويند كه اگر نه « 2 » او راه اجتهاد بنموذى در همه جهان كه مسئله بگشوذى ، و خوان مسلمانى او نهاذ و مسايل او گشاذ ديگران تصرّف كردند ، شعر : نيستى اسلام اگر فتوىّ نعمان نيستى * گر نه‌اى انگشترى ملك سليمان نيستى كيستى مفتى اگر نعمان نبوذى رهنماى * خوشه‌چين چون كردى ار انبار دهقان نيستى و هزار جان گرامى فداى شافعى مطّلبى باذ كه انصاف داذ و گفت النّاس كلّهم عيال ابى حنيفة فى الفقه و خوذ كرا خاطر ببو حنيفه رسذ كه مسايلى كه او بگشوذ نتايج وحى بوذ ، و چنانك عمر سراج اهل جنّت بوذ « 3 » بوحنيفه f . 7 a سراج امّت بوذ ، در آن وقت كه ستارگان اصحابى كالنّجوم 10 در مغرب خاك افول كردند چراغى از مشكوة كوفه برافروخت كه بنور او عراق و خوراسان و روم و تركستان روشن شذ كه سراج امّتى ابو حنيفة « 4 » دين من اينست و مذهب من چنين است ، و اين بيتها درين معنيست ، شعر « 5 » يا ربّ تعلم انّ زادى حبّهم * ها فاعلموا يا ايّها الثّقلان هذى عقيدة والدىّ و مذهبى * و طويّتى رغما لانف الشّانى دينى لاصحاب النّبىّ و مذهبى * و اللّه يعلم مذهب النّعمان

--> ( 1 ) ن ا : مسله ( 2 ) ن ا : نه ( 3 ) اشاره بحديث : روى عن ابن عمر قال قال رسول اللّه صلعم عمر سراج اهل الجنّة ( تاريخ الخلفاء للسّيوطى طبع كلكته ص 116 ) ( 4 ) اشاره است بحديث كه نزد ائمّه موضوع است : عنه عليه الصّلوة و السّلام انّ آدم افتخر بى و انا افتخر برجل من امّتى اسمه نعمان و كنيته ابو حنيفة هو سراج امّتى ( الدّرّ المختار طبع مصر ص 36 ) ( 5 ) ن ا در چند جاى حركات نادرست دارد